Tasavvuf ehli, nefesi sadece biyolojik bir hareket olarak değil; insanın Rabbiyle arasındaki bağı taşıyan bir hatırlayış olarak görmüştür. Bu nedenle nefes, tasavvufta bir hareket değil; Allah’ın insana dokunuşu olarak kabul edilir. Tasavvuf yolcusu nefesi düzeltmeye çalışmaz önce; nefesindeki ilahi izi fark etmeye çalışır. Çünkü o iz fark edildiğinde insan zaten düzelmeye başlar.İşte yolculuk tam da burada başlar.